سرمایه‌گذاری حتی در صندوق‌های با درآمد ثابت به‌صورت ذاتی عاری از ریسک نیست؛ آنچه اهمیت دارد «مدیریت حرفه‌ای ریسک» است. با تعیین سطح پذیرش ریسک، تنوع‌بخشی هدفمند پرتفوی، تحلیل سناریو و آزمون‌های فشار، پایش مستمر شاخص‌ها و تصمیم‌گیری منضبط مبتنی بر داده می‌توان دامنه نوسانات را مهارپذیر کرد و به بازدهی متناسب با ریسک نزدیک شد؛ جایی که تجربه و تخصص تیم مدیریت، مرز میان اطمینان خاطر سرمایه‌گذار و تصمیم‌های هیجانی را مشخص می‌کند.